Koralowce SPS i LPS trafiają do tego samego zbiornika rafowego, ale wybaczają zupełnie inne błędy. Skrót SPS oznacza koralowce twarde o drobnych polipach, LPS to gatunki o polipach dużych i mięsistych. Różnica dotyczy nie tylko wyglądu. Zmienia zapotrzebowanie na światło, tolerancję wahań chemii wody i tempo, w jakim koralowiec reaguje na pomyłkę opiekuna. Ta reakcja bywa liczona w godzinach. Poniżej porównuję obie grupy pod kątem wymagań i opisuję, gdzie najczęściej ginie pierwsza kolonia w zbiorniku prowadzonym od kilku miesięcy.
Czym różnią się koralowce SPS, LPS i miękkie w hodowli?
Podział na trzy grupy przekłada się wprost na kolejność zakupów. Koralowce miękkie, takie jak sarkofiton, zoantusy czy klawularia, tolerują podwyższone azotany i nierówne oświetlenie. LPS, czyli euphyllia, caulastrea czy acanthastrea, wymagają stabilnej twardości węglanowej i lubią dokarmianie. SPS z rodzajów Acropora, Montipora i Stylophora reagują na wahania najszybciej.
| Grupa | Światło | Przepływ | Tolerancja wahań |
| Miękkie | umiarkowane | średni | wysoka |
| LPS | średnie do mocnego | średni, rozproszony | średnia |
| SPS | mocne | silny, turbulentny | niska |
Ten układ podpowiada trasę dla nowego zbiornika: miękkie w trzecim miesiącu, LPS około szóstego, SPS dopiero wtedy, gdy chemia wody stoi w miejscu przez kilka tygodni.
Jaki PAR i jaki przepływ ustawić pod SPS, a jaki pod LPS?
Natężenie światła mierzy się w jednostce PAR, czyli liczbie mikromoli fotonów na metr kwadratowy na sekundę. Miernik PAR wypożyczony na wieczór mówi więcej niż tabela producenta, bo rozkład zależy od wysokości zawieszenia i układu skały. Zooksantelle w tkance koralowca potrzebują konkretnego zakresu, nie maksimum diody.
Orientacyjne wartości sprawdzające się w domowych zbiornikach:
Fotoperiod ustawia się na 8-10 godzin z płynnym narastaniem i wygaszaniem. Nagłe włączenie pełnej mocy działa jak oparzenie i po dwóch dniach kończy się blednięciem wierzchołków.
Jak aklimatyzować szczepkę koralowca po zakupie?
Szczepka przyjeżdża w wodzie o innym zasoleniu i po kilku godzinach ciemności. Aklimatyzacja kroplowa przez 40-60 minut wyrównuje różnice, a kąpiel w preparacie odrobaczającym eliminuje płazińce i ślimaki żerujące na tkance. Nowy fragment mocuje się klejem cyjanoakrylowym do plastikowego korka, nigdy od razu do skały głównej.
Pierwsze dwa tygodnie fragment spędza na dnie zbiornika, w cieniu, i dopiero potem wędruje w górę po kilka centymetrów tygodniowo. Nowe kolonie kupuje się zwykle w formie fragów, bo są tańsze i lepiej znoszą transport niż całe kolonie; szczepki koralowców z hodowli akwariowej, dostępne między innymi w sklepie JadwigaMorska.pl, są już przyzwyczajone do sztucznego oświetlenia i stabilnych parametrów, więc adaptują się szybciej niż okazy z odłowu. Przed zakupem trzeba jednak zapytać o wartości PAR i KH w zbiorniku macierzystym, bo to one wyznaczają punkt startowy aklimatyzacji.
Dlaczego stabilność KH i wapnia decyduje o wzroście?
Szkielet koralowca twardego powstaje z węglanu wapnia, więc zbiornik z rosnącą kolonią zużywa wapń i wodorowęglany w sposób ciągły. Spadek KH o 1 dKH w ciągu doby jest dla Acropory groźniejszy niż utrzymywanie wartości 7 dKH przez cały miesiąc. Dlatego przy większej obsadzie SPS stosuje się dozowanie metodą Ballinga albo reaktor wapniowy, zamiast ręcznego dolewania preparatów co kilka dni.
Zakres roboczy to zwykle 7-9 dKH, 400-440 mg/l wapnia i 1300-1400 mg/l magnezu. Magnez pilnuje, żeby wapń i węglany nie wytrącały się przedwcześnie, a bywa pomijany aż do niewyjaśnionego spadku dwóch pozostałych wartości.
Bielenie, RTN i STN: po czym poznać, że koralowiec ginie?
Bielenie polega na usunięciu przez koralowca współżyjących z nim glonów jednokomórkowych. Kolonia blednie, szkielet prześwituje przez tkankę, ale polipy nadal reagują na dotyk. Na tym etapie da się jeszcze uratować okaz przez obniżenie mocy lamp i ustabilizowanie temperatury.
Objawy, które trzeba rozróżniać przy codziennym oglądzie:
Przy RTN jedyną reakcją bywa odcięcie zdrowej części kolonii i przeniesienie jej do osobnego pojemnika. Ratowanie całości zwykle kończy się utratą również sąsiednich okazów.
Jak rozmieścić koralowce, żeby nie parzyły sąsiadów?
Koralowce walczą o miejsce. Euphyllia wypuszcza nocą macki bojowe sięgające 15-20 centymetrów, a zoantusy rozrastają się po skale i duszą wolniej rosnące gatunki. Odstęp planuje się nie na dzisiejszy rozmiar kolonii, tylko na jej wielkość za rok.
Ile miejsca zostawić między koloniami?
Między agresywnymi LPS a resztą obsady zostawia się minimum 20 centymetrów wolnej skały. Acropory rosnące po 3-5 centymetrów rocznie w domowym zbiorniku wymagają zapasu przestrzeni w pionie, bo z czasem zacieniają wszystko poniżej. Gatunki miękkie lepiej trzymać w dolnej strefie i w oddzielnym rejonie zbiornika, ponieważ wydzielają substancje hamujące wzrost koralowców twardych.
Zasada brzmi prosto: zaczynaj od mniejszej liczby okazów, niż podpowiada wolna powierzchnia skały. Zbiornik wypełniony w połowie po roku wygląda dojrzale, a wypełniony od razu po roku wymaga cięcia, przesadzania i sprzedaży nadmiaru. Puste miejsce jest tańsze niż wyciąganie wrośniętej kolonii spomiędzy dwóch innych.
Pogromcy Reklam to redakcja tworząca artykuły poradnikowe i lifestylowe, które pomagają odnaleźć się w świecie codziennych wyborów. Poruszamy tematy związane z zakupami, hobby i praktycznymi rozwiązaniami, dostarczając konkretnej wiedzy w przystępnej formie.